Հենց հիմա․․․ Մեծ աղմուկ Հայաստանի շուրջ․ Մոսկվան ու Բաքուն․․․


Հայոց բանակն այլևս միայն խրամատային պաշտպանությամբ խաղաղություն ապահովող չէ. մենք բանակ ենք, որն ամեն օր դառնում է առավել մարտունակ, առավել հզոր և հակառակորդի համար առավել անկանխատեսելի», Ամանորի.


իր ուղերձում նշել է պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը: Տարեվերջին հանրությանը ներկայացրին սպառազինության վերջին ձեռքբերումները՝ նորագույն կործանիչներ, հակաօդային ու հակահրթիռային պաշտպանության համակարգեր: Ըստ վարչապետի, ստացվել են նաեւ զինատեսակներ, որոնց մասին չի հայտարարվում:

Դավիթ Տոնոյանն ազդարարել է «խրամատային պաշտպանությունից» անցումը հայեցակարգին, որը թույլ է տալիս ռազմական առաջադրանքներ իրականացնել հակառակորդի տարածքում: «Ինչպիսի՞ն պետք է լինի մեր բանակի սպառազինությունը՝ տեխնիկա, որի նպատակը միայն արդյունավետ պաշտպանությունն է, թե՞

գերժամանակակից ու բազմազան միջոցներ, որոնք ունակ են ծնկի բերելու հակառակորդին հենց ի՛ր իսկ տարածքում», նշված է ուղերձում։ Միեւնույն ժամանակ, բանակի ուժը միայն սպառազինությունը չէ, այլ ռազմա-քաղաքական, տնտեսական ու կրթական բնույթի բազմաթիվ խնդիրների մի համալիր, որի մասին խոսում է Դավիթ Տոնոյանը:

Իսկ այս բոլոր խնդիրների լուծումը գտնվում է ինքնիշխանության, ինքնիշխան որոշումների կայացման տիրույթում: Այս առումով, Պաշտպանության նախարարի ուղերձի թերեւս ամենաէական պահը «մենք բանակ ենք, որն ամեն օր դառնում է հակառակորդի համար առավել անկանխատեսելի» արտահայտությունն է: Ինչ է այն նշանակում եւ

ինչ ռազմա-քաղաքական իրողության արձանագրում է: Արցախյան առաջին եւ երկրորդ պատերազմների իրողությունները ցույց տվեցին, որ Ապշերոնյան վարչակարգը պատերազմը սկսել է ներկայում Մինսկի խմբի ուժային կենտրոններից մեկի հավանության եւ որոշակի երաշխիքների պայմանով: Երաշխիքը վերաբերվել է նրան, որ հայկական բանակը պետք է կանգ առնի անհրաժեշտ պահին, հակամարտությունը պահպանելու համար:

Ներկայում շատ են խոսակցությունները 1994-ի եւ 2016-ի զինադադարների մասին: Առաջինի դեպքում այն ժամանակվա պատասխանատուները հայտարարում էին, թե մեր բանակն արդեն հոգնած էր, իսկ երկրորդ դեպքում՝ թե հակահարձակումն ու դիրքերի վերականգնումը մեծ զոհերի պատճառ կդառնա:

Զինվորականները համաձայն չեն այս պնդումների հետ: Միեւնույն ժամանակ, խնդիրը քաղաքական հարթությունում է, եւ Լրագիրը բազմիցս անդրադարձել է այդ խնդրին: Ռուսաստանը ահռելի քանակի սպառազինություն մատակարարելով Բաքվին, դրա հետ մատակարարում էր նաեւ պատերազմի իրավունքը, ստանձնելով նաեւ երաշխավորի դերը: Այսինքն՝ Բաքվի պարտությունը թույլ չտալը: Երկու դեպքում էլ Մոսկվան իրականացրել է այդ դերը, իսկ 2016-ի պարագայում նույնիսկ ՀՀ այն ժամանակվա գերագույն գլխավոր

հրամանատարն էր հայտարարում, թե չգիտե ինչ զինադադար են կնքել Մոսկվայում: 8rd.am-ում հրապարակված ցանկացած տեսանյութ վերցվում է բաց աղբյուրներից, և տեսանյութում ընթերցվածը չի բխում մեր դիրքորոշումից և անձնական կարծիքից։ Եթե կայքում առկա են տեսանյութեր, որոնք վերաբերվում են Ձեր անձին, գրեք հաղորդագրություն, և մենք կհեռացնենք այն ։ ԲԱԺԱՆՈՐԴԱԳՐՎԵՔ ԵՎ ԵՂԵՔ ԻՐԱԶԵԿՎԱԾ Նյութի Աղբյուր՝ https://www.lragir.am/2020/01/02/506252/

“The Armenian army is no longer just providing peace through trench defense. We are an army that is becoming more efficient, more powerful and unpredictable for the enemy every day, ”Defense Minister David Tonoyan said in his New Year message.

At the end of the year, the latest acquisitions of armaments, the latest fighters, anti-aircraft and missile defense systems were presented to the public. According to the Prime Minister, weapons were also received, which are not announced.

David Tonoyan has announced the transition from “trench defense” to a concept that allows military tasks to be carried out in the enemy’s territory. “What should be the armament of our army – a technique aimed only at effective defense, or a state-of-the-art and versatile means capable of kneeling at the enemy in its own territory?”

At the same time, the power of the army is not just a weapon but a complex of many military-political, economic and educational issues that Davit Tonoyan speaks about. And the solution to all these problems lies in the domain of sovereignty, sovereign decision-making.

In this respect, perhaps the most important moment of the Defense Minister’s message is the expression “we are an army that is becoming more unpredictable for the enemy every day”. What does it mean and what does the military-political reality mean?

The realities of the first and second wars in Artsakh showed that the Apsheron regime started the war now with the approval and certain guarantees of one of the Minsk Group’s force centers. The guarantee was that the Armenian army should stop at the right moment to maintain the conflict.

There is much talk now about the 1994 and 2016 ceasefires. In the first case, those in charge at the time declared that our army was already tired, and in the second case, the counterattack and the rebuilding of positions would cause great casualties.

The military disagrees with these claims. At the same time, the issue is on the political level, and the Journal has repeatedly touched upon this issue. Russia supplied a huge amount of armament to Baku, and it also supplied the right to war, assuming the role of guarantor.

That is, not to let Baku’s defeat. In both cases, Moscow fulfilled that role, and in 2016 even the then Commander-in-Chief of Armenia was announcing that she did not know what ceasefire was signed in Moscow.

(Visited 1 times, 1 visits today)

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *