Մինչ օրս որևէ տեղ չհրապարակված կադրեր միայն մեզ մոտ. Արամ Ասատրյանի մահվանից 12 տարի անց. միայն տեսնեք ինչ տեսանյութ է հայտնվել համացանցում, առանց արցունք անհնար է դիտել


Արամ Ասատրյանը ծնվել է Վաղարշապատում, Արևմտյան Հայաստանից տեղափոխված փախստականների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից սկսել է զբաղվել երաժշտությամբ, սակայն հայտնի է դարձել 1980-ական թվականների կեսերից։


1985 թվականին Լևոն Աբրահամյանի, Խաչիկ Սահակյանի, Սուրեն Գասպարյանի և Սիմոն Սիսոյանի հետ միասին ստեղծել է սեփական խումբը։ Հայրենասիրական և սիրային երգերով ելույթներ էր ունենում Արցախյան պատերազմի մասնակիցների համար։

Ելույթներով հանդես էր գալիս Ասիայում, Եվրոպայում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում և արաբական երկրներում։ Ավելի քան 500 երգերի հեղինակ է։

2003 թվականին ՀՀ Մշակույթի նախարարությունը Արամ Ասատրյանին պարգևատրել է «Գուսան» պատվավոր տիտղոսով։

Արամ Ասատրյանը վախճանվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 7-ին սրտի կաթվածից[1]։

2013 թվականին Վաղարշապատում բացվել է Արամ Ասատրյանի թանգարանը, որտեղ

ցուցադրվում են երաժշտի բոլոր մրցանակներն ու պատվոգրերը և նրան պատկանած իրեր[2][3]:

Aram Asatryan was born in Vagharshapat, a family of refugees from Western Armenia. Since childhood he has been involved in music, but has become popular since

the mid-1980s. In 1985 he created his own band together with Levon Abrahamyan, Khachik Sahakyan, Suren Gasparyan and Simon Sisoyan. He performed patriotic and love songs for the participants of the Artsakh war.

 
He made speeches in Asia, Europe, Russia, the United States, and the Arab world. He has authored more than 500 songs.

In 2003, the Ministry of Culture awarded Aram Asatryan with the honorary title of “Gusan”.

Aram Asatryan passed away on November 7, 2006 from a heart attack [1].

In 2013, the Aram Asatryan Museum opened in

Vagharshapat, where all the awards and diplomas of the musician and his belongings are displayed. [2] [3

(Visited 2 times, 1 visits today)

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *